مزاياي سيستم ساكشن بسته Closed Suction System 

اغلب بيماراني كه در بخش مراقبت‌هاي ويژه (ICU) بستري مي‌شوند نيازمند حمايت هاي تنفسي براي مدت هاي طولاني هستند .يكي از مشكلات اداره راه هوايي بيمار در بخش مراقبت‌هاي ويژه، روند ساكشن كردن تراشه بيمار است زيرا كه ترشحات بيمار مي‌تواند مخاطرات زيادي از نظر آلودگي تراشه و باكتري‌هاي حفره دهاني يا معده براي وي ايجاد كند . بالعكس ممكن است اين آلودگي در خلال روند ساكشن كردن با تسهيل امكان تماس مستقيم بين بيمار و هواي اتاق رخ دهد.

 

در بـخـش مـراقبـت‌هـاي ويـژه  (ICU) حـدود 28-8% از بيماران ‌تحت تهويه مكانيكي دچار پنومونيناشي از تهويه مــكـــانـيـكــي ) VAP: ventilator associated pneumonia( مي‌شوند كه  ‌عامل مهمي در افزايش مورتاليته و مـوربـيـديـتـه اسـت. ‌كـلـونـيـزاسـيون اروفارنكس با مـيـكـروارگـانـيـسـم‌هـاي پـاتـوژن مي‌تواند منجر به بــروز VAPدر ICU شــود . حـفــظ بـهـداشـت دهـان اقـدامـي كليدي در راستاي كاستن از موارد VAP است اما به تنهايي موثر نيست .

روش هاي متداول مراقبت هاي فعلي
روش‌هاي مراقبت متعددي براي بيماران تحت تهويه مكانيكي به كار گرفته شده تا خطرات بروزVAP را در بـيـمــاران بـكــاهــد.يـكــي از رايـج تـريـن روش‌هـاي حـمـايـتـي بـراي بـيـمـاران تـحـت تهويه مــكــــانــيــكــــي روش ســــاكــشــــن كــــلاســيــــك بــــاز)OS:open classical suction(  كه اصطلاحاً روش باز خوانده مي‌شود است. در اين روش ساكشن داخل تراشه با استفاده ازكاتتر يك بار مصرف انجام مي شود. در روش باز  بيمار از ونتيلاتور جداشده و يك كاتتر ساكشن معمولي از طريقه لوله تراشه به داخل ناي رانده مي‌شود وسپس عمل ساكشن يا مكش ترشحات صورت مي‌گيرد.  
در روش ديگـر ، انجـام سـاكشـن از طريق يك سيستم بسته closed suction system( :)CS متصل بيـن لـولـه تراشه و ونتيلاتور صورت مي‌گيرد كه اصطـلاحـا روش بستـه خوانده مي‌شود و در اين روش امكان وارد كردن كاتتر ساكشن به داخل راه هوايي بدون جداكردن بيمار از ونتيلاتور صورت مي‌گيرد .لوله تراشه سيستم بسته به صورت چند بار مصرف مورد استفاده قرار مي گيرد. 

مزاياي سيستم بسته
‌به راحتي مي‌توان از بروز عوارضي همچون تغييرات فشار خون شرياني، آريتمي، افزايش فشار داخل جمجمه و كاهش اكسيژن خون جلوگيري به عمل آورد.  
‌با بسته بودن ارتباط بين ونتيلاتور و بيمار در طـي عـمـلـيـات سـاكـشـن تـراشه ،آلودگي محيط و پرسنل  و خود بيمار محدود شده و از كاهش حجم ريـه و derecruitment در بيماران دچار هيپوكسي شديد جلوگيري به عمل مي آيد، پديده‌اي كه در ساكشن باز كلاسيك معمولا رخ مي‌دهد.  
‌ساكشن بسته سبب اختلالات فيزيولوژيك كمتري در بيمار شده و همراه با عوارض كمتري حينساكشن است.  
‌روش مـقــرون بـه صـرفـه‌اي بـراي سـاكـشـن تــراشــه اسـت. اگـر چـه سيستـم سـاكشـن بستـه بـه خـودي خود هزينه  بالايي دارد  اما در مقايسه با سيستم ساكشن باز ( دو پرستار ، دستكش استريل و چند كاتتر ساكشن ) به منابع انساني و وسائل يك بار مصرف كمتري نياز دارد.

 

هنگام ساکشن تراکیال باید موارد زیر را رعایت نمائید

1. بررسی علائم و نشانه ها ی نیاز به ساکشن

2. توضیح علت ساکشن برای بیماران هوشیار

پوزیشن بیمار باید 45 درجه باشد ( پیشگیری

از آسپیراسیون

3. شستن دست ها قبل از ساکشن

4. انتخاب  سوند ساکشن  استریل سایز مناسب( قطر سوند ساکشن کمتر از1/2 قطر لوله تراشه باشد )

6. قبل از ساکشن باید بیمار را توسط 3تا5 تنفس با اکسیژن100% و آمبوبگ هیپرونتیله و هیپر اکسیژنه  کرد( به منظور جلوگیری از آتلکتازی در ضمن ساکشن)

7. استفاده از دستکش استریل حین ساکشن

8. سر سوند ساکشن باید با سرم نرمال سالین مرطوب شود

9. هنگام وارد کردن سوند به هیچ عنوان نباید ساکشن برقرار باشد

10. سر سوند باید به آرامی به صورت دورانی به پایین رانده شود 

11. ساکشن نباید بیش از 15-10 ثانیه طول بکشد

12. هنگام خارج کردن سوند ساکشن همچنان باید به صورت دورانی انجام شود

13. پس از خارج کردن سوند ساکشن بیمار باید توسط آمبوبگ متصل به اکسیژن هیپر ونتیله شود

14. زمان بین هربار ساکشن باید 30-20 ثانیه باشد

15. در صورتی که ترشحات داخل تراشه غلیظ و چسبنده بود 3-2 سی سی سرم نرمال سالین به داخل لوله تراشه ریخته بعد سه تا چهار تا تهویه با آمبوبگ مجدد ساکشن نمائید

16. در صورت بروز ضربانات زود رس بطنی عمل ساکشن کردن متوقف شده پس از اکسیژناسیون و هیپر ونتیلاسیون   و برطرف شدن ریتم قلبی مجدد اقدام به ساکشن شود

17 . در صورتیکه بیمار تحت PEEPقرار دارد دفعات و  زمان ساکشن کردن را به حداقل برسانید

 

800x600

براي عملکرد بهتر در امتحان توصيه هاي زير را بکار بنديد:

1- با آمادگي کامل و به موقع در سر جلسه امتحان حاضر شويد. وسايل مورد نياز مثل مداد، خودکار، ماشين حساب، لغت نامه و ساعت را به همراه داشته باشيد. با اين کار همه چيز در دسترس شما خواهد بود و نيازي به قرض گرفتن وسايل ديگران پيدا نخواهيد کرد.

2- با اطمينان خاطر و آرامش کامل در امتحان شرکت کنيد. مثبت انديشي کنيد. همواره اين جملات را در ذهن خود تکرار کنيد: " من براي امتحان کاملا آماده ام و به خوبي از عهده آن برمي آيم. " نگراني را از خود دور کنيد. هر گاه احساس نگراني کرديد، چند نفس عميق بکشيد تا آرام شويد. قبل از امتحان با دوستانتان راجع به اضطراب و دلشوره صحبت نکنيد. بهتر است بدانيد که نگراني همچون يک بيماري مسري قابل سرايت به ديگران است.

3- آرام ولي هوشيار باشيد. اگر حق انتخاب داريد، مکان مناسبي را براي نشستن انتخاب کنيد. نيمکتي را انتخاب کنيد که بر روي آن فضاي کافي براي کار داشته باشيد. به پشتي نيمکت تکيه دهيد و راحت باشيد.

4- در ابتدا نگاهي گذرا به سؤالات بيندازيد. حدودا 10% از وقت خود را براي اين کار صرف کنيد. کلمات کليدي ( در سؤالات ) را مشخص کنيد و براي پاسخ دادن به سؤالات زمانبندي کنيد. در حاليکه سؤالات را مي خوانيد، نکاتي که به ذهنتان مي رسد و مي توانيد مفيد باشد را در کنار آنها يادداشت کنيد.

5- براي پاسخگويي به سؤالات از يک برنامه منظم پيروي کنيد. ابتدا به سؤالات ساده تر پاسخ دهيد و بعد به آنها که نمره  بيشتري دارند. سپس به ترتيب به سوالاتي پاسخ دهيد که:
- مشکل تر هستند.
- جواب دادن به آنها وقت بيشتري مي گيرد.
- نمره کمتري دارند.

6- در امتحانات تستي براي انتخاب پاسخ درست دقت کنيد.
- ابتدا پاسخهايي را که مي دانيد اشتباه است، کنار بگذاريد.
- اگر تست نمره منفي ندارد، از بين پاسخهاي باقي مانده، پاسخ صحيح را انتخاب نماييد و يا حدس بزنيد.
- اگر امتحان نمره منفي دارد و شما دليل خاصي براي انتخاب پاسخ خود نداريد، حدس نزنيد.
- شک نکنيد، معمولا اولين گزينه اي که انتخاب مي کنيد، پاسخ صحيح است. پس پاسخ خود را تغيير ندهيد، مگر اينکه واقعا به نتيجه قطعي رسيده باشيد.

  7- در امتحانات تشريحي، قبل از پاسخ دادن به سؤالات خوب فکر کنيد.
- ابتدا نکات مهمي را که راجع به سؤالات به دهنتان مي رسد، در چرک نويس يادداشت کنيد.
- اين نکات را به ترتيب شماره گذاري کنيد.
- سپس آنها را تنظيم کرده و پاکنويس کنيد.

8- در پاسخ به سؤالات تشريحي، به اصل موضوع بپردازيد و حاشيه نرويد.
- در جمله اول موضوع اصلي را بيان کنيد.
- مقدمه اي براي آن بنويسيد.
- سپس موضوع را با جزئيات بيشتري شرح دهيد.
- به سؤال توجه کنيد و فقط به آنچه از شما خواسته شده پاسخ دهيد. از توضيحات غير ضروري و مثالهاي اضافي بپرهيزيد.

9- 10% از وقت امتحان را براي مرور مطالب کنار بگذاريد.
- براي ترک کردن جلسه امتحان عجله نکنيد.
- در انتها تمام سؤالات را مرور کنيد.
- مطمئن شويد که به تمام سؤالات پاسخ داده ايد.
- پاسخ ها را يک بار ديگر بخوانيد و در صورت لزوم جمله بندي، املاي کلمات و … را تصحيح کنيد.

10- وقتي نتيجه امتحان را گرفتيد، آن را بررسي کنيد.
- به اشکالات خود توجه کرده و سعي کنيد در آن زمينه بيشتر مطالعه کنيد.
- براي امتحانات آخر سال، سؤالات امتحانات کلاسي را دوره کنيد تا اشتباهات گذشته را تکرار نکنيد.
- بهترين روش يادگيري را که براي شما مؤثر بوده، انتخاب کنيد.
- روشهايي که براي شما کارآيي لازم را نداشته، کنار بگذاريد.
- سعي کنيد بهترين روش را پيدا کرده و بر روي آن تمرين کنيد تا به نتيجه مطلوب برسيد.

800x600

اضطراب امتحان چيست ؟ و راههاي مقابله با آن

تعاريف:

        ساراسون و ديويدسون اضطراب امتحان را اينگونه تعريف مي كنند، اضطراب امتحان نوعي خود اشتغالي ذهني است كه با خود كم انگاري و ترديد در باره توانائيهاي خود ، مشخص مي شود و غالبا" به ارزيابي شناختي منفي ، عدم تمركز حواس ، واكنشهاي جسماني نا مطلوب و افت عملكرد تحصيلي فرد منجر مي گردد.

       گيودا ولودلو  Gida  LudLow اضطراب امتحان را نوعي واكنش ناخوشايند و هيجاني نسبت به موقعيت ارزيابي در مدرسه و كلاس درس تعريف كرده اند . اين حالت هيجاني معمولا" با تنش ، تشويق ، نگراني ، سردرگمي ، برانگيختگي سيستم اعصاب خود مختارهمراه است .

       از نظر كالو  Callow اضطراب امتحان عبارت است از نگراني فرد در مورد عملكرد ( انتظار شكست ) استعداد و توانايي خويش به هنگام امتحان و موقعيتهاي ارزيابي .

علائم و نشانه هاي اضطراب امتحان

       علائم و نشانه هاي اضطراب امتحان همانند علائم و نشانه هاي اضطراب است . با توجه به تحقيقات انجام شده ، آشفتگي معده ،بهم خوردن ساعتهاي خواب و آرامش ، تغييراتي در ميل به غذا، ضعف ، سرگيجه ، تغيير در فشار خون ، ميزان نبض و ترشح هورمونهاي آدرنالين و نور آدرنالين در افراد داراي اضطراب امتحان و يا در ايام امتحانات و در نتيجه هنگام امتحان در افراد مستعد به اضطراب را افزايش مي يابد.

ادامه مطلب

روش های شستن دستها پرستار اسکراب قبل از جراحی :

شستن دستها برای انجام جراحی را می توان به : 1) روش شستن قسمتهای مختلف دست در زمان های مشخص ، ویا 2) روش شمارش تعداد دفعات برس كشیدن انجام داد .  اگر این دو روش به درستی انجام شوند ،هر دوی آنها روشهای موثری خواهند بود. در این دو روش روی دست،ساعد و قسمتی از بازوی دستها توسط مواد ضدعفونی كننده ی شیمیایی و وسایل مكانیكی شسته می شود. در هر دو روشی كه در بالا ذكر شد از یك الگوی آناتومیكی مشترك پیروی می شود. بدین صورت كه شستن دستها با شستشوی انگشت شست آغاز شده و از یك انگشت به انگشت دیگر و سپس به سمت پایین و حاشیه ی بیرونی انگشت پنجم ادامه می یابد .سپس سطح پشت دست و بعد از آن كف دست شسته می شود .البته انگشتان را می توان از سمت انگشت كوچك به طرف انگشت شست نیز شستشو داد. بعد از انجام این مرحله قسمت مچ دست و بعد از آن قسمت ساعد و در نهایت 5 سانتیمتر بالاتر از آرنج شسته می شود. از آنجاییكه قسمت انگشتان و كف دست بیشتر با محیط استریل جراحی در تماس هستند،بنابراین عمل شستشو باید از این قسمتها شروع شده و با شستشوی 5 سانتیمتر بالاتر از قسمت آرنج خاتمه یابد . در حین و پس از شستشو،دستها باید به سمت بالا نگه داشته شوند تا مسیر جریان آب از تمیزترین قسمت دستها یعنی انگشتان و كف دست كه برای ما حائز اهمیت می باشند به سمت بازوها باشد.

روش شستن دستها در زمان مشخص :

در این روش انگشتان ،دستها و بازوها با اختصاص یك زمان مشخص به هر یك از این قسمتها شستشو میشوند. كل زمانی كه صرف شستندستها می شود ممكن است 6،5،4،3 و یا 10 دقیقه باشد كه به عنوان مثال در در اینجا روش 5 دقیقه ای به شرح زیر توضیح داده شده است:

1-  ابتدا دستها را تا بالای ساعد با آب خیس كنید.

2- حدود 6 قطره (2 تا 3 میلی لیتر ) از ماده ی ضدعفونی كننده را بر روی دستها بریزید.

3- دستها و بازوها را تا حدود 5 سانتیمتر بالاتر از آرنج ،چند مرتبه بشویید .  دستها را چندین مرتبه در حالیكه به سمت بالا نگه داشته اید، آب بكشید.

4- یك برس یا اسفنج استریل را از داخل بسته یا ظرف مخصوص آن بردارید،سپس با استفاده از یك ماده ی ضدعفونی كننده (در صورتی كه برس یا اسفنج آغشته به ماده ضد عفونی كننده نباشد ) انگشتان و ناخنهای هر دست را به مدت 5/0 دقیقه بشویید.

روش شستن دستها در 6 دقیقه :

زمان	ناحیه
30 ثانیه	1-ناخن ها
1 دقیقه	2- انگشتان
15 ثانیه	3- كف دست
15 ثانیه	4- پشت دست
1 دقیقه	5- ساعد تا 5 سانتیمتر بالاتر از آرنج
	6- این مراحل را برای دست دیگر تكرار كنید.

 

روش شمارش تعداد دفعات برس كشیدن:

زمان	ناحیه
20 بار	1- ناخن ها
10 بار	2-انگشتان
10 بار	3- كف دست
10 بار	4- پشت دست
40 بار	5- ساعد تا 5 سانتیمتر بالاتر از آرنج
	6- این مراحل را برای دست دیگر تكرار كنید.

 

5- در حالیكه برس در دست شماست هر دو دست را در زیر آب برده و ناخن انگشتان را توسط پاك كننده های فلزی یا پلاستیكی یكبار مصرف تمیز كنید ،پاك كننده های ناخن پس از مصرف باید دور انداخته شوند.

6- دوباره انگشتان،ناخنها و كل دست را به مدت 5/0 دقیقه بشویید.

7- دستها و برس را آب بكشید .

8- با استفاده از ماده ی ضدعفونی كننده دستها و بازوهای هر دو دست را تا حدود 5 سانتیمتر بالاتر از آرنج ،مجددا به مدت 3 دقیقه بشویید و انگشتان را در هنگام شستن باز نگه دارید.

9- دستها و بازوها را هماند مرحله ی قبل آب بكشید .

پرپ Prepو درپ Drep

آماده كردن پوست قبل از ورود بیمار به اتاق عمل شروع می شود بعضی جراحان ترجیح می دهند كه بیماران از چند روز قبل یا صبح روز جراحی با یك صابون ضد میكروبی حمام كنند كه باید به این بیمارن توصیه نمود كه بعد از شستن خود از روغن ، كرم ، لوسیون و نرم كننده های پوست استفاده نكنند.زیرا بعضی خاصیت ضد میكروبی صابون را كاهش داده و برخی دیگر هم مانع چسبیدن الكترودها به سطح پوست می شوند .پرستار قبل ، حین و پس از پرپ پوست را باید از نظر سلامت و وجود زخم و آسیب دیدگی بررسی نماید. در بعضی جراحی ها مثل اعمال جراحی ارتوپدی جراح مایل است اندام مورد نظر در بخش نیز با محلول ضدعفونی کننده پرپ و تمیز شده و با شان استریل پوشانده شود .

فرایند آماده كردن پوست برای انجام جراحی را را پرپ می نامند

هدف از این کار:

1- کاهش تعداد میکروارگانیسم های پوست بیمار تا حد ممکن

2- تمیز نمودن پوست از کثافات و چربی جهت کاهش هر چه بیشتر میکرو ارگانیسم ها

3- قرار دادن یک لایه ضدعفونی کننده بر روی پوست جهت جلوگیری موقت از رشد میکروارگانیسم ها در طول عمل

پوست شامل دو لایه درم و اپیدرم است . سلولهای لایه خارجی اپیدرم پیوسته در حال ریزش بوده و دوباره توسط سلولهای لایه پائینی بطرف بالا رانده می شود.مواد زاید متابولیسم همراه با عرق که از غدد عرق لایه درم ترشح می شود به طرف اپیدرم می اید و در روی پوست جایگزین میشود .همه این مواد مترشحه و میکروارگانیسم ها بایستی قبل از عمل با محلول ضد عفونی شسته و پاک گردند این شستشو پرپ نام دارد.كه بعد از قرار گرفتن بیمار بر روی تخت جراحی و یا بعد از بیهوشی انجام می شود .پرپ باید حداقل 3 الی 5 دقیقه بطول انجامد .زیرا اثرات این محلولها فوری نبوده و نیاز به زمان دارد. اگرچه پوست بدین طریق استریل نمی شود ولی با این اقدام تا حدودی ضدعفونی می شود.

پرپ در سطح وسیعی انجام می شود زیرا :

1- پوست محل عمل به اندازه کافی در معرض دید باشد و با جابجایی شانها محیط اماده نشده آشكار نشود

2- بتوان در مواقع ضرورت برش را بزرگتر کرد

پرپ دو نوع است :

1- پرپ اولیه كه توسط پرستار با استفاده از گاز بی خط انجام می شود پرستار دستکش استریل پوشیده و عمل شستشو را از محل انسزیون شروه و دایره وار از مرکز محل جراحی به اطراف ادامه می دهد . اینکار با ملایمت روی پوست به شکل مالشی انجام می شود تا کف تشکیل شود . پس از رسیدن به انتهای محل شستشو باید از اسپانج تازه ای استفاده نمود . در پایان موضع را با حوله استریل خشک می شود . گاهی لازم است به دستور جراح محل با الکل نیز ضدعفونی شود .

2- پرپ نهایی یا رنگ کردن كه مرز بین محیط جراحی و محیط آنستریل را مشخص می نماید .

نکات اصلی که در اماده نمودن پوست محل عمل باید در نظر داشت عبارتند از :

- ابتدا الودگی های سطحی تمیز شود مثل شکستگی اغشته به خاک و شن

- چربی های پوست پاک شود با صابون و بتادین اسکراب

- شروع شستشو از محل انسزیون و ادامه دایره وار باشد.

- برای پیشگیری از كاهش دمای بدن بیمار باید محلول ضدعفونی را كمی گرم ( حداكثرتا 40 درجه )نمود.

- استفاده از مالش و فشار كافی به هنگام پرپ لازم است

- پرپ باید حداقل 3 الی 5 دقیقه بطول انجامد

- میتوان دو حوله جاذب در طرفین قرار داد تا زیر بیمار خیس نشود .

- محلولهای قابل اشتعال و حلالها در صورت جمع شدن در زیر بیمار ایجاد بخار نموده و ممكن است در هنگام استفاده از كوتر منفجر شوند.

-اگر ناف جزء عمل است ابتدا باید تمیز شود و بعد اطراف ان . گاز اغشته به بتادین درون ان چکانده شود تا چرک ان نرم شود سپس با اپلیکاتور داخل ان پاک شود و بعد پرپ را شروع نمود .

-اگر کلستومی وجود دارد باید اخر از همه پرپ شود.

- زخم های کثیف مقعد و واژن با گاز جداگانه پرپ شود.

- تمیز و کوتاه بودن ناخن و پوست لای انگشتان در جراحی دست و پا قبلاً بررسی شود.

- در پیوند پوست دو محل باید اماده شود ابتدا باید پوست سالم پرپ شود بعد محل گیرنده . پوست دهنده باید با محلول بی رنگ شسته شود تا جراح بتواند به طور دقیق جریان خون گرافت را بعد از انجام پیوند ببیند .

- ابرو را هیچگاه نباید شیو نمود.

- حداقل فاصله زمانی بین ضدعفونی نمودن و پوشاندن او باید رعایت گردد.

- برای نسوج غشایی و موکوسی مثل دهان و واژن بایستی محلول ضدعفونی رقیق شود بتادین خالص باعث سوختگی و التهاب می شود.

- در جراحی های استخوان ممکن است عمل پرپ تا 10 دقیقه طول بکشد .

- در مجاری ادرار و واژن و به هنگام ختنه نباید از الکل استفاده شود .

مواد ضد عفونی کننده باید دارای خواص زیر باشد

1- بر روی تمام میکرو ارگانیسم ها تاثیر بگذارند( وسیع الطیف باشد )

2- قابل استفاده در تمام قسمت های بدن بوده و موجب ازردگی التهاب و حساسیت و سوزش نگردد.

3- در سایر قسمتهای بیمارستان قابل مصرف باشد .

4- در حضور الكل مواد ارگانیك صابون ها و شوینده های دیگر اثر خود را از دست ندهد .

5- قابل استفاده در اسرع وقت باشد ( شروع اثر سریع )

6- اثر خود را طی جراحی حفظ کند ( طول اثر )

7- به هنگام استفاده از لیزر و الكتروسرجری قابل اشتعال نباشد

بتادین ماده بسیار موثری در اماده کردن پوست برای جراحی بوده و نیاز به استفاده از الکل نیز ندارد . قبل از استفاده حساسیت بیمار به ان با قسمت کوچکی از بدن تست شود .

در صورت دستور پزشک برای شستشوی زخم قبل از پرپ باید اینکار با سرم فیزیولوژیک انجام شود دقت شود که هیچ گاه با فشار داخل زخم عمیق ریخته نشود. زیرا هدف از شستشو بیرون اوردن الودگی و میکروبها از زخم است نه بردن میکروبها از سطح به عمق . همچنین دقت شود بافت سرطانی نباید مالش داده شود . زیرا ممکن است یک سلول سرطانی کنده شده و وارد جریان خون شود.و به سایر اعضاء برسد.در پایان باید اطمینان حاصل کرد که زیر بیمار سرم جمع نشده در این صورت باید با پارچه ای ان را خشک نمود.

تكنیك پوشاندن بیمار :

پرستار اسكراب تعداد كافی شان باید در اختیار داشته باشد تا بسته به نیاز جراح آنها را در اختیار وی قرار دهد . در صورت عدم حضور جراح دستیار ، پرستار اسكراب در پهن كردن شانها بر روی بیمار به جراح كمك می كند . پرستار باید از نوع عمل و محل انسزیون و اندازه شانهااطلاع داشته باشد .

موارد زیر رعایت شود .

از خشك بودن بیمار اطمینان حاصل شود .

1. بدون عجله و با دقت پهن شوند

2. فاصله لازم از اطراف و ارتفاع رعایت شود

3. میز مایو و میز جراحی از تخت عملی كه هنوز با شان استریل پوشانده نشده دور نگهداشته شود

4. تمام بدن بیمار بجز قسمت عمل با شان پوشانده شود .

5. حداقل فاصله زمانی بین پرپ و درپ رعایت گردد.

6. حتی المقدور شان در فضا زیاد حركت داده نشود و روی بیمار دستكاری و جابجا نشود .

7. شان را تا زمانیكه مستقیما بر روی محل مورد نظر قرار نداده اید همچنان در سطح بالا نگهدارید و پس از تنظیم روی محل مورد نظر قرار دهید تا بعدا مجبور به تعویض آن نشوید

8. هنگام پهن كردن دو نفر روبروی هم در دو طرف بیمار قرار گرفته و بدون تكیه دادن و خم شدن بر روی بیمار شان بر روی او پهن شود

9. در عمل شكم ابتدا پاها از محل انسزیون به پائین پوشانده می شود .شان دوم از محل انسزیون به بالا به طرف سر بیمار انداخته می شود و سپس شانهای كناری انداخته شده و برای ثابت نگهداشتن آنها از پنس شان گیر به صورتیكه پوست بیمار صدمه نبیند استفاده كنید . دو عدد شان بزرگ در بالا و پائین انسزیون پهن می شود و یك شان پرفوره در نهایت بر روی بیمار پهن می شود در صورت مشاهده سوراخ روی شان ان را با شان دیگری بپوشانید .

10. در صورت مشاهد مو بر روی شان ان را با پنس یا وسیله ای بر دارید و آن قسمت را با شان استریل دیگری بپوشانید . وسیله ای كه با ان مو را بر داشتید كنار بگذارید .

11. جدا كردن قسمت بیهوشی (سر بیمار )و محیط استریل با انداختن یك شان استریل بر روی میله مربوطه انجام می گیرد.

12. گاهی برای پوشاندن محل عمل از یك لایه لاستیكی چسبناك استریل استفاده می شود. این لایه از پلی اتیلن بوده و دقیقا بر روی محل چسبانده می شود . قبل از استفاده پوست پرپ وكاملا خشك می شود . طرز چسباندن به این طریق است كه دو نفر از دوطرف ان گرفته و می كشند و نفر سوم لایه كاغذی زیر انرا به ارامی جدا می كند

ادامه مطلب

شرح کتاب :

- طبقه بندی انواع زخم بستر با تصاویر بالینی

- روش های دبریدمان زخم بستر

- روش های کنترل عفونت

- 15  نوع پانسمان نوین درمان زخم بستر (کاربرد انواع آن در انواع درجه بندی زخم )

- راههای پیشگیری و درمان مطالب متنوع جالب دیگر

کتاب برای سرای سالمندان ، جانبازان قطع نخاعی ، بیماران کومایی بستری در ICU و کلیه بیمارانی که به هر دلیلی بی تحرک می باشند قابل استفاده می باشد .

برای تهیه e book  یا اصل کتاب  از طریق ایمیل my11202002@yahoo.com بااینجانب تماس بگیرید .

800x600

محل اتاق عمل

اتاق عمل از بخش های مهم بیمارستان و در واقع قلب بیمارستان است. باید در محلی ساخته شود که به بخشهای جراحی، خدمات، اتاق استرلیزاسیون ، پاتولوژی ،رادیولوژی و ...  نزدیک باشد.در انتخاب محل و ساختمان اتاق عمل و طراحی آن باید اصول زیر مورد توجه قرار گیرد :

1.         در محیطی آرام و به دور از سر و صدا و هیاهو باشد.

2.       از خیابان و محل تردد اتومبیل دور باشد.

3.      حتی المقدور در طبقات پایین باشد تا خورشید و دیگر عوامل محیطی براحتی بر آن تاثیر نگذارد.

4.      از ورود آلودگی از خارج اتاق عمل به داخل اتاق عمل از طریق رفت و آمد های محسوس جلوگیری شود.

5.      جدا کردن قستمت های تمیز و آلوده از یکدیگر.

 

طرح های اتاق عمل

طراحی اتاق عمل اغلب بر اساس طرح های زیر است:

1.         طرح راهروی مرکزی یا طرح هتل

2.       طرح هسته مرکزی یا هسته پاک

3.      طرح ترکیب هسته مرکزی و راهروی محیطی

4.      طرح ترکیبی یا خوشه ای

 

بخش های اتاق عمل

1.        بخش غیر ممنوعه un restricted              

افراد با لباس معمولی اجازه ورود به این قسمت را دارند.یک راهرو در پیرامون آن قرار دارد که رفت و آمد بیماران از بیرون را می توان کنترل نمود.این بخش توسط چند در از راهروی اصلی بیمارستان، آسانسورها و یا دیگر بخش های اتاق عمل جدا می شود و در واقع بعنوان بخش ورود و خروج اتاق عمل محسوب می شود.این  بخش شامل قسمتهایی چون رختکن ، دستشویی و اتاق کنترل قبل از عمل و سلف سرویس است.

 

2.      بخش نیمه ممنوعه            semi restricted

در این بخش افرادی می توانند رفت و آمد کنند که با لباس های مخصوص اتاق عمل را پوشیده و کلاه اتاق عمل را برسر خود گذاشته باشند.این بخش توسط یک راهرو به اتاق عمل متصل می شوند.در این قسمت بیمار به یک برانکارد یا ویلچر تمیز منتقل می شود.در این بخش قسمت هایی مثل انبار ،کلاس درس ، ریکاوری و اتاق گچ گیری قرار دارد.

 

3.    بخش ممنوعه restricted            

در این بخش برای کامل کردن پوشش اتاق عمل زدن ماسک الزامی است.این بخش شامل محل شستشوی دست ها برای انجام عمل جراحی ، اتاق های نیمه استریل و یا بخش تمیز  مرکزی است که وسایل بدون پوشش را در آنجا استریل می کنند. از جمله قسمت های این بخش شامل : اتاق جراحی ، اتاق اسکراب ، اتاق بیهوشی و اتاق ساب استریل است.

800x600

      وظایف فرد اسکراب :

 

   شستن و ضد عفونی صحیح دست ها ،پوشیدن گان و دستکش با اصول آسپتیک .(فقط سطح قدامی گان و از سینه تا سطح میز جراحی و دستهاcm5بالاتر از آرنج  استریل محسوب میشود. )

استفاده از پوشش های استریل با اندازه مناسب . 

دستکش ها باید عاری از هر گونه پارگی یا سوراخ باشد

فرد اسکراب باید رعایت محدوده استریل رابکند و محدوده را ترک نکند حتی زمان استفاده از اشعه.

(در زمان استفاده از اشعه محدوده استریل را ترک نکرده و تنها 6 فوت از منبع اشعه فاصله بگیرید) افراد استریل پشت به پشت از کنار هم عبور کنند.

حرکت افراد استریل روبه محدوده استریل است.

حفظ سطح یکسان در کل پروسیجر جراحی .